Een nieuwe werkplek en een nieuw geluid. Het zijn sinds een ruime maand andere stemmen die ik tijdens lunchpauzes hoor bulderlachen, de ‘goedemorgens’ zijn niet meer dezelfde en ik moet opnieuw beginnen met het me stiekem toe-eigenen van bedrijfsnietmachines en -perforators. De wereld om mij heen is kortom ingrijpend veranderd en alhoewel de heimwee naar wat was lang niet volledig is uitgewist, voel ik geen enkele behoefte verfrommelde briefjes in de Klaagmuur te proppen.

Niets in de wereld duurt eeuwig voort behalve verandering, en dat is waarheid die niet minder geldt voor de bureaustoelberijders van onze maatschappij. Als er iets is dat ik in de afgelopen jaren door schade en schande en schade en schande en schade en schande heb geleerd, is het dat verzet tegen welke wijziging van het levenspad dan ook als volkomen zinloos kan worden beschouwd. Besteed de kostbare energie liever in het verdonkeremanen van kantoorprullaria en aan het volkomen omlaag schreeuwen van het zelfvertrouwen van het kopieerapparaat annex printer annex scanner, omdat dat kolereding praktisch nooit doet waarvoor is hij aangeschaft – het is verdomme ook altijd hetzelfde liedje met dat ellendig stuk onbetamelijk klo…
Ach, laat ook maar. Dit is net zo goed energieverspilling.

De werkplaatswijziging die ik heb ondergaan, heeft een nieuwe episode in mijn carrière ingeluid. Reden tot gezever is er – met een uitzondering dus voor de horrortaferelen die zich afspelen voor het kopieerapparaat annex printer annex scanner – allerminst: ik heb de ene fijne club collega’s ingeruild voor een ander, al even hartelijk team van ambtgenoten en dat wens ik iedereen toe die de komende tijd een vers bureau mag inrichten. Daarbij een kleine tip: blijf altijd volhouden dat je de nietmachine en de perforator van thuis hebt meegenomen. Het zijn jouw apparaatjes, alhoewel ze inderdaad lijken op die van de spullen van de baas. Puur toeval. Echt waar.

Meer lezen? www.toonroumen.nl

Comments are closed.